Het vernis is dun

Als je wil kan dit een periode van bezinning zijn. Je kunt je mind laten verstillen als je wil. Je kunt dan horen wat je jezelf werkelijk te vertellen hebt. Wat werkelijk je diepste waarden zijn. Je diepste verlangens. Je diepste angsten.
Je kunt dit een periode van echt contact laten zijn. Een periode waarin je niet steeds luistert naar je eigen verhaal maar naar dat van een ander. Je kunt de ander eens echt zien. Hem diep in de ogen kijken. Hoe lang is het geleden dat je iemand werkelijk in je hebt opgenomen? Werkelijk stil hebt gestaan om naar hem of haar te luisteren?

Dat kan allemaal nu. 

Je kunt ook verder gaan met waar je gebleven was. Van hot naar her gaan met je gedachten. Online valt er nog steeds van alles te kopen. Je honger naar meer, groter, mooier kan nog steeds worden gestild. En daarna, als deze periode voorbij is kun je daarmee naar hartenlust verder gaan.

De vraag is wat jou het meeste oplevert op de lange termijn.
 
Wanneer je kiest voor het eerste zul je geen spullen rijker zijn maar hoogstwaarschijnlijk wel zelfkennis, verbinding, liefde of een nieuw pad.

Wanneer je kiest voor het laatste zul je spullen rijker zijn die je een kortstondige boost hebben gegeven. Je zal een hoop gedachten rijker zijn. Daarvan zullen sommigen jouw ware ik vertegenwoordigen maar de meesten zullen niets met jou te maken hebben en jou verder van jezelf hebben verwijderd. 

Ik zal eerlijk zijn. Het eerste zal een stuk zwaarder zijn dan het laatste. In de eerste plaats al omdat we niet gewend zijn stil te staan en alles dat nieuw is gelijk staat aan lastig en om oefening vraagt. Daarnaast zal je kanten van jezelf tegen komen die je liever ver had blijven weg stoppen.
Het laatste zal een stuk makkelijker zijn. Dat garandeer ik je. Wat ik je echter ook garandeer is dat het wegstoppen van jou ware zelf je altijd en tot in den eeuwigheid een ongemakkelijk gevoel zal blijven geven. Het zal altijd onder een laag vernis van spullen, eten, drank, en cosmetica moeten blijven wil je het niet te hard voelen. Maar voelen zul je het altijd want het vernis is dun.

Jij bent vrij te kiezen.

Vervolg: Gebed voor vrede in moeilijke tijden

Wil jij niet altijd bevestigd worden in je eigen geloof? Waarom denk je dat rottigheid ruimschoots in deze wereld te vinden is? Ziekte. Dood. Is dat omdat mensen verrot zijn of omdat zij geloven dat ze verrot zijn?

We zijn zó verslaafd aan het idee dat wij slecht zijn dat we zelfs verontwaardigd zijn wanneer slechts ons niet overkomt.
Dat is de reden waarom we anderen, die gelukkig lijken zo graag onderuit halen. Want wij geloven dat geluk een illusie is. En dat zij in een illusie leven. En wanneer hun droom uiteenspat zeggen we; zie je wel, ik had gelijk. Dat is wat we het liefst zien gebeuren. 

Geluk is geen illusie en vrede ook niet. Wel wanneer je verkiest dat het een illusie is.De enige reden om dit te verkiezen voor jezelf is wanneer je geloofd dat je niets dan slechts waard bent.


Ik had beloofd je te vertellen wat het gebed dat ik met je deelde representeerde en waar ik het vandaan had.


Ik ben het onschuldige kind van God
Ik ben het volmaakte kind van God
Ik ben het heilige kind van God

De woorden in dit gebed zijn slechts een weergave van wat jij ten diepste bent. Ze zijn waarheid en een directe tegenhanger van wat jij geloofd dat je bent. Ze representeren dan ook de waarheid over jou zelf. En die waarheid geneest.

Hoe ik dit gebed heb bemachtigd is even zo simpel. Namelijk door stil te zijn en te luisteren.
Ik was een tijd geleden erg bang. Maar ik had de stem van God vanbinnen gevonden. Elke keer wanneer ik me bang voelde vroeg ik wat het betekende en wat ik kon doen. Op een keer werden deze woorden me gegeven en ik heb ze lange tijd bij me gedragen om mezelf er iedere keer aan te herinneren. Nu de wereld in grote angst leeft deel ik ze. Omdat ik weet dat dit het juiste moment is.

Te zijner tijd komt er een vervolg op deze woorden. Wanneer weet ik nog niet exact.
Excuses voor mijn vaagheid (ik weet dat ik over kom als een medium of zoiets. Dat is niet mijn bedoeling. Ik deel wat me ingegeven wordt. Ik weet dat jij dezelfde woorden kan ontvangen maar zolang dat je nog niet lukt heb je misschien iets aan mij)

Nu weet je waar het gebed vandaan komt. Ik begrijp het volledig wanneer je sceptisch bent over mijn verhaal. Misschien wil je dit gevoel opzij zetten en het gebed een kans geven. Het gaat niet om wat ik schrijf of wie ik ben. Het gaat om het gebed.

Ik wens je alle goeds!

Gebed voor vrede in moeilijke tijden

Ik wil dat jij gelukkig bent. Vol vreugde. Gezond. Waarom? Omdat wij broeders en zusters zijn. Wij zijn één. Wanneer jij vol vreugde bent ben ik dat ook.
Ik wil een gebed met je delen dat mij altijd vrede brengt in moeilijke tijden. Bij angst en verdriet. Angst die ons wereld deelt nu het coronavirus zijn weg door ons levens baant. Ik vertel je graag later hoe dit gebed tot mij is gekomen en wat het representeert. Voor nu is het belangrijker dat je de kracht van dit gebed ervaart. Dat het jou vrede brengt.
Sluit je ogen en leg je handen op je borst. Vertel jezelf;

Ik ben het onschuldige kind van God
Ik ben het volmaakte kind van God
Ik ben het heilige kind van God

God is

Ik geloof dat God is, zoals je vast hebt opgemerkt. Dat was niet altijd het geval. Ik ben door schade en schande wijs geworden laat ik maar zeggen. Bij een grote groep mensen is God met de paplepel ingegoten. Bij mij is dat absoluut niet zo. Ik heb ook niet in één keer het licht gezien. Er gingen een aantal ervaringen aan voorbij eer ik stap voor stap meer begon te geloven dat God niet slechts een product is van mijn fantasie.
Nu, jaren later is God voor mij net zo reëel als een glas water, een prachtige zonsondergang of de energierekening, al word ik van God gelukkig een stuk blijer.
Hoe weet ik zo zeker dat ik met God van doen heb? Bewijzen dat God bestaat is onbegonnen zaak. Als hij hier voor je zou staan en een wonder zou verrichten zou je het nog afdoen als trucage. Was Jezus niet vermoord wegens ongeloof? Ik kan alleen maar vertellen over wat ik meemaak en hoeveel impact dat op mij heeft en dan nog kan iets dat op mij onmetelijke invloed heeft op jou geen indruk maken. Hoe dan ook, wil je God leren kennen, wat niet meer dan natuurlijk is in mijn optiek, dan raad ik je aan eens in overweging te nemen dat God werkelijk bestaat en hij met jou communiceert. Altijd. Overal.

Wat mij ervan overtuigd dat God met mij communiceert is in eerste instantie de manier waarop dat gebeurt, namelijk in mijn gedachten. Het is alsof er nog iemand aanwezig is in mijn hoofd die mijn gedachten kent maar daarop reageert met zijn eigen gedachten. Direct. Soms nog sneller dan ik mijn eigen gedachte heb gedacht (en nee, ik heb geen psychische stoornis). Het antwoord is altijd eerlijk. Het antwoord is bijna altijd verbazingwekkend omdat het kanten laat zien die ik nooit had bedacht. Ik ben altijd overrompeld maar ondanks dat maken de ideeën van God vrij. Ze zorgen ervoor dat ik oud verdriet kan verwerken. Verdriet waarvan ik me meestal niet eens bewust was. Boosheid waarvan ik me meestal niet eens bewust was. Maar God laat me altijd een kant zien die me verbaasd en tegelijkertijd zo logisch toe klinkt. Het zijn altijd inzichten waarbij ik denkt; potdorie! Natuurlijk zit het zo! Ik heb het altijd geweten maar het lag verscholen onder een dikke laag ontkenning. Als ik me focus op God (wat niet meer van mij vraagt dan het idee dat ik alleen met mezelf ben, in geest afgescheiden van hem op te geven en mijn aandacht te verplaatsen) zie ik de wereld anders en reageert de wereld anders op mij. Alles dat schijnbaar buiten mij is en schijnbaar los van mij staat krijgt een andere relatie tot mij. Wat ook niet anders kan omdat het een verlengde van mij is en ik een verlengde van de wereld. Communiceren met God vind ik fantastisch! Het gesprek is altijd eerlijk (dat kan ook niet anders als je elkaars gedachten kunt ‘lezen’) zonder pijnlijk te zijn. Sterker nog, als je emotionele pijn voelt communiceer dan alsjeblieft met God want hij laat je zeker weten zien waarom jij verdriet voelt en waarom jij moeilijk kan dealen met de pijn. God ontdoet jou van je illusies. God wíl met jou communiceren. Communicatie is geen eenrichtingsverkeer. Bidden is dat over het algemeen. Er wordt God om iets gevraagd of er wordt hem iets gezegd en dat was dat. Maar God antwoord altijd. Direct. Als je bid, wacht dan ook op antwoord want dat is wat je toekomt. Hoe dan ook.

Heb je meer bewijzen voor God nodig? Ik kan je vertellen over de keer dat ik als 7 jarig meisje in bed lag. Bang. Tot ik getrokken werd naar een licht dat me zó vriendelijk en vredig toescheen dat ik er wel naartoe moest. Ik kan vertellen over de keer dat ik op mijn fiets over een braakliggend terrein reed en me plots bewust werd van iets groters, een entiteit waarin ik besta en dat mij vol liefde en vreugde gade slaat. Ik kan vertellen hoe nietig en tegelijk groots ik me als kind voelde tussen de hoge Alpen. Als onderdeel van deze Alpen. Als onderdeel van de wereld. Ik kan vertellen over de verbondenheid die ik als kind voelde met het nietigste miertje tot hoogste golven van de zee. Een verbond dat nooit gebroken kan worden. Het enige dat me kan overkomen is dat ik het verbond vergeet. En dat is wat er is gebeurt. Met mij. Met jou, misschien. Is dat niet fantastisch nieuws! Het betekend dat God niet verdwenen is. Dat God zelfs nooit van je zijde is geweken. Het betekend dat jij in communicatie kan zijn met hem en hij jou kan helpen je leven te herstellen op manieren die jij nooit voor mogelijk had gehouden! God is voor iedereen toegankelijk. Denk je werkelijk dat God alleen te benaderen is door een selectief groepje? Zijn wij niet allemaal zijn zoons en dochters, zoals Jezus zei? In illusies leven over de wereld en over jou zelf kan makkelijker lijken dan te communiceren met God maar wanneer je eenmaal zijn stem hebt gevonden zal je beseffen dat hij het is die je zo lang hebt gemist. En dat het zijn stem is die je vrede brengt.

Eén voor allen, allen voor één

Lieve jij,

Je wilt iets voor de wereld betekenen. Voor jouw zusters en broeders. Je weet niet hoe te beginnen. Waar te beginnen.

Veel mensen weten niet waar te beginnen als zij willen helpen de omstandigheden in de wereld te veranderen. Toch is het simpel wanneer je je niet meer laat leiden door wat je ooit lang geleden hebt gezien van de wereld, wat je er lang geleden ooit over hebt gedacht. Dat was toen. Jij leeft nu. Ieder moment is nieuw. Wat verteld je intuïtie, de stem van God bij jouw vanbinnen? Deze stem zal je leiden.

Vergeet het vijandige beeld dat jij door vroegere ervaringen over de wereld wereld hebt opgedaan. Stop je projectie hier en nu.

Uit het geloof dat jij zelf of anderen slecht zijn kan nooit iets goeds voort komen

Wij zijn liefde en wij zijn één. Wij maken misschien nog niet altijd de juiste keuzes en de eigenlijke reden daarvoor is dat wij geloven dat we inherent slecht zijn. Uit het geloof dat jij zelf of anderen slecht zijn kan nooit iets goeds voort komen. Omdat wij één zijn hoef je alleen bij jezelf te beginnen. Meer hoef je niet te doen. Geloof dat jij liefde bent en dat je daarom ook liefde kunt geven. Kunt uitbreiden naar iedereen die jij tegenkomt.
Laat je leiden door liefde in alles dat je denkt en doet.

Hoe weet je dat je luistert naar liefde?

– Liefde veroordeeld niet

– Liefde is de warme begripvolle maar altijd eerlijke stem vanbinnen

– Liefde laat de mist in jouw geest optrekken zodat je alles helder ziet

– Liefde brengt jou dichterbij je broeders en zusters en jouw broeders en zusters bij jou

– Liefde verteld; één voor allen, allen voor één

Wat zou liefde doen?

Lieve jij,

Maakt het jou ook zo bang? De wereld staat in brand

Letterlijk

Of wij mensen de wereld nu naar de afgrond leiden doet er niet eens toe. Waar het om gaat is of we houden van ons wereld (alles. niets uitgezonderd) Doet het er werkelijk toe of de branden in Australië zijn veroorzaakt door ons mensen of niet? Maakt het antwoord op die vraag verschil in wél of geen actie ondernemen? Wat me belangrijker lijkt is onszelf af te vragen of we met zijn allen willen groeien naar een leefbaardere wereld. Een fijnere wereld voor iedereen (niemand uitgezonderd) Het zekere voor het onzekere nemen en tot actie over gaan. Omdat we ons wereld lief hebben.

Kijk naar de foto’s van dieren die sterven. Naar de beelden van mensen die hun huizen kwijt zijn. Kijk in hun ogen. Zij zijn jouw broeders en zusters en ze vragen om hulp!

Wat kan ik doen?! Hoe kan ik helpen?

Stel jezelf de vraag;

Wat zou liefde doen? Wat verteld liefde mij?

Liefde weet.

Luister goed. Het wordt je verteld. Diep vanbinnen ken je het antwoord.

De malle molen

Je bent geen slachtoffer van de wereld die je ziet. Jij maakt jezelf tot slachtoffer. Soms zelfs tot slaaf.
Wie heeft jou ooit verteld dat je een bepaald uiterlijk moet hebben om te kunnen functioneren? Dat je een bepaald beroep moet hebben om je geld te verdienen? Wie heeft je ooit verteld dat je kinderen moet krijgen om vervulling in je leven te voelen? Of ze niet moet hebben omdat je dan vrij bent. Wie heeft bepaald dat je dingen niet meer kan omdat je een zekere leeftijd hebt bereikt? Dat je een partner nodig hebt om eenzaamheid tegen te gaan?

Wie heeft je deze nonsens wijs gemaakt?

We maken het elkaar wijs. Maar als je wilt kun je daar uit stappen. Uit die malle molen van leugens en beperkingen. Uit het idee dat je niet voldoet wanneer je hieraan niet voldoet. Als jij jezelf bevrijd uit de ketens die je jezelf hebt gegeven zullen anderen jouw voorbeeld volgen en ook vrij zijn! Is dat niet fantastisch!

De vrijheid die je zal voelen! De last die van je schouders zal vallen! Jij bepaalt wat je wilt of niet! Wat iets je wel of niet brengt! Kun je het je voorstellen? Verlang je naar die vrijheid?

Doe het gewoon!
Geef me je hand! Dan springen we samen!

Zullen we stoppen?

Wat denk je er van broeder? Wat denk jij er van zuster?

Zullen we stoppen met het veroordelen van ons zelf? Van anderen?

Omdat we onze en hun motieven en verhalen nooit volledig kennen. Omdat het ons er niet blijer op maakt. Omdat we vrij willen zijn.

Zullen we stoppen met lelijk over ons zelf te denken? En over anderen?

Omdat wat we in anderen veroordelen we stiekem veroordelen in ons zelf. Omdat we er vanuit kunnen gaan dat we allemaal inherent goed zijn maar soms de verkeerde keuzes maken, oftewel kiezen vanuit angst (en niet vanuit liefde)

Zullen we er vanuit gaan dat iedereen in wezen goed is?

Omdat we allemaal uit hetzelfde hout zijn gesneden en wanneer mensen goed kunnen doen iedereen dit dus kan (dat het slechts een keuze is die iemand maakt. Soms een ongelukkige keuze als gevolg van een destructief beeld dat iemand heeft)

Zullen we degenen die kiezen vanuit angst (gebrek aan liefde) liefde geven? Want dat is het enige waarvan ze meer nodig hebben

Zullen we ons zelf liefde geven wanneer we angstig zijn? (Of verdrietig, of boos, of gefrustreerd) Omdat dit het enige is dat we nodig hebben.

Wat gebeurt er als we dit doen?

Er is meer liefde in de wereld. Precies wat ze nodig heeft

Ga er vanuit dat het goed is

Stel:
Het universum, onze wereld, ons aarde is een vriendelijk wezen. Liefdevol en zorgzaam. De mensen om jou heen wensen je alle goeds en jij wenst hen hetzelfde. Er is geen schaarste. Er is altijd voldoende voedsel. Er is een warm bed om in te slapen. Een bad om je te wassen. Er zijn mensen in jouw wereld die je behulpzaam zijn. Aandacht voor je hebben. Liefdevol zijn. Alles komt altijd op z’n pootjes terecht. Alles is zoals het bedoeld is te zijn.


Het ontbreekt jou aan niets


Hoe zou deze wereld voor jou zijn? Hoe zou je leven zijn? Zou je je nog druk maken over de toekomst? Druk maken over je verleden?

Je zou leven in het heden. En alles dat dit heden treft zou je accepteren. En in dat ogenblik van acceptatie zou je weten wat te doen omdat je niet wordt belemmerd door angstige gedachten over het verleden en de toekomst.

Ik begrijp dat er nu argumenten in je opkomen die vertellen dat er reden genoeg is om je wél druk te maken over het verleden en de toekomst. En zelfs over het heden. Maar het verleden is geweest en de toekomst niet aanwezig dus je maakt je druk om beelden die nu niet aan de orde zijn. En die beelden zijn jouw beelden van wat is geweest of misschien gaat komen. Ze zijn geen waarheid. Als je die beelden niet had zou je het heden alleen maar kunnen accepteren.
Dit heden niet willen, het niet accepteren maakt je verdrietig. Er beelden bij betrekken uit het verleden die niet van doen hebben met dit heden maken je boos of angstig. Wat ‘nu’ is willen controleren en veranderen in het beeld dat jij voor ogen had is wat je frustreert. Maar wie zegt dat het beeld dat jij voor ogen had beter is?

Jij weet niet wat je te wachten staat. Wat het leven voor je in petto heeft.
Ga er vanuit dat het goed is en je leeft in vrede