Het ontbreekt jou aan niets

Als God zegt ‘het ontbreekt jou aan niets’ dan kan er geen verwarring over bestaan dat alles dat jij je voor kunt stellen ook werkelijk het jouwe is.

Jij kunt kiezen wat jij wilt. Alles is aanwezig.Wil jij voorspoed? Je krijgt het. Wil jij tegenspoed? Je krijgt het. 

Het probleem is dat jij denk in ‘dingen’ en ‘onderwerpen’ in plaats van ervaringen. Het universum is een ervaring. Jij bent een ervaring. Welke ervaring wil jij?

Dan is er nog het probleem dat jij niet weet wat je wilt. Jij kiest het één maar voelt het andere. Laten gevoelens nu de sterkste richtingaanwijzers te zijn. De sterkste krachten. Angst en liefde zijn sterker dan wat dan ook, zij representeren immers ervaringen. Zij representeren jouw wil. Maar wees niet gevreesd want de dood bestaat niet. Wees niet gevreesd want ziekte bestaat niet. Zij is niet besmettelijk. Ideeën zijn dat. Jij kunt dus je angst laten varen en weet dat alles bestaat en dus ook mogelijk is. Voor ieder kind van God want God is één met hen en zij dus met elkaar. 

Gun jezelf alleen liefde, gun je broeders en zusters alleen liefde want al het andere is onwaar. Schaarste bestaat niet, alleen ik hoofden van mensen. Had Jezus dat al eens aangetoond? Jij hebt de wereld gemis-interpreteert  en daarom zie jij alleen schaarste, verdriet en pijn. Je ziet de overvloed die de wereld is niet.
Zou God zijn kinderen ooit iets ontzeggen? Hij is ‘al wat is’ en zou het daarom niet kunnen. Jij bent deel van dit al. Doe daarom afstand van de illusie van schaarste want dat is geen leven. Dat is ‘niets’ en het ontbreekt jou immers aan ‘niets’. 

Het laatste paradigma

We hebben allemaal een verborgen agenda. Iedereen. Niemand uitgezonderd.
We hebben allemaal ideeën opgedaan tijdens de jaren van ons leven. Bepaalde ideeën zijn aan ons blijven plakken als lijm en hebben zodoende ons persoonlijkheid gevormd.
Niemand hier op aarde is zó verlicht dat hij geen ideeën meer heeft vanuit het verleden. Niemand is zó verlicht dat zijn ideeën zijn acties niet beïnvloeden. Er zijn wel mensen die dit pogen te doen. Mensen die hiermee verder zijn dan anderen. Deze mensen zijn niet beter, van meer waarde dan anderen. Ze zijn slechts een klein stapje verder in evolutie op de ladder van het bewustzijn.
Heeft iemand hier de waarheid in pacht? Niemand hier heeft de waarheid in pacht. We doen voorspellingen op basis van ervaringen in het verleden en beoordelen het verleden op basis van waar we nu staan. Nemen we ons plaats een moment later in op de tijdslijn dan zullen ons ideeën zijn veranderd. Is dat erg? Ik denk het niet. Ik geloof echter wel dat ons arrogantie te denken dat wij, waar we ook staan denken te weten wat waar is, ons belemmerd te groeien. We blijven in een cirkel ronddraaien tot we dit laatste paradigma onder ogen durven zien.

Het pad van je hart

Ooit volgde jij het pad van je hart. Ooit voelde je wat voor jou goed is. Je was je er niet bewust van. Je dacht er nooit over na omdat het een weten was. Je deed het gewoon. Je speelde vrij en blij en maakte je nergens zorgen over. Maar volwassenen die hun kracht waren vergeten begonnen jou te overspoelen met waarschuwingen, met angst voor de toekomst of spijt over het verleden. Zij maakten dat je overal over na ging denken. Alles dat je intuïtief voelde begon te wantrouwen. Net zolang tot je geloofde dat alleen jouw intellect je gids is op het pad dat leven heet.
Iedere keuze waarvoor je stond moest van A tot Z geanalyseerd worden. Hoe meer je dit deed hoe verder je verwijderd raakte van jouw ware gids, je hart.
En nu sta je hier. Ergens voel je de roep van je hart maar je kunt haar niet goed horen. Je geest overschreeuwd dat wat je hart kenbaar wil maken. Je geest overschreeuwd zelfs zichzelf dikwijls.

Het maakt je onzeker en wispelturig. Het maakt je moe. Het maakt je ziek.

Om het niet te voelen, dit dilemma in jezelf leid je jezelf af met het kopen van  spullen die je niet nodig hebt, met het eten van teveel chocolade, met het drinken van teveel wijn. Maar zoals ik eerder aangaf zal de roep van je hart nooit stoppen. Je kunt haar de mond niet snoeren. Want zij is wie jij werkelijk bent. En kun jij jezelf ontkennen?

Je verslavingen zullen je nooit het gevoel geven waarnaar je verlangt; De liefde van je hart. Het pad van je hart. De stem van God die de stem van het hart is in jou. 
Gelukkig is er een weg terug. Zoals je op dit punt gekomen bent zo ga je ook terug. Maar ditmaal negeer je niet de stem van je hart maar de stemmen in jouw hoofd.
In het begin zal dit moeilijk zijn want ze schreeuwen zo hard. Maar hoe vaker en langer je ze negeert hoe stiller ze worden en hoe beter jij de stem van je hart kunt horen. Jij bent vrij om te kiezen naar wie je wilt luisteren.
De stem van jouw hart zal je steeds beter kunnen herkennen. Want nooit zal ze schreeuwen. Nooit zal ze woedend zijn. Nooit zal ze haar gelijk eisen. Wat ze verteld zal eerlijk en waar zijn. Oprecht. Zonder jou of een ander aan te vallen.

Luister maar eens

Als het leven oneindig was

Wat als het leven oneindig was
Een bloem altijd in bloei

Je hart voor eeuwig warm en zacht
Jou eeuwig altijd trouw

Zou jij jouw hart dan trouw zijn?
Behoeden voor de kou?

Vechten voor wat haar liefde is?
Voor eeuwig aan haar zij

Dan zou het leven jouw liefde zijn
Voor altijd dichtbij

En als het leven eeuwig was
Wat zou jij dan doen?

Je vijanden vrienden noemen
Als onkruid en bloemen

Je zou familie zijn van ieder die je zag
Want eeuwigheid doet waarlijk zien
Je hart voor altijd zacht

Het zou altijd zomer zijn
Zomer in je hart

Want winter kan alleen bestaan
Wanneer vijanden geen vrienden zijn

De wereld naar eindigheid is gegaan