Het pad van je hart

Ooit volgde jij het pad van je hart. Ooit voelde je wat voor jou goed is. Je was je er niet bewust van. Je dacht er nooit over na omdat het een weten was. Je deed het gewoon. Je speelde vrij en blij en maakte je nergens zorgen over. Maar volwassenen die hun kracht waren vergeten begonnen jou te overspoelen met waarschuwingen, met angst voor de toekomst of spijt over het verleden. Zij maakten dat je overal over na ging denken. Alles dat je intuïtief voelde begon te wantrouwen. Net zolang tot je geloofde dat alleen jouw intellect je gids is op het pad dat leven heet.
Iedere keuze waarvoor je stond moest van A tot Z geanalyseerd worden. Hoe meer je dit deed hoe verder je verwijderd raakte van jouw ware gids, je hart.
En nu sta je hier. Ergens voel je de roep van je hart maar je kunt haar niet goed horen. Je geest overschreeuwd dat wat je hart kenbaar wil maken. Je geest overschreeuwd zelfs zichzelf dikwijls.

Het maakt je onzeker en wispelturig. Het maakt je moe. Het maakt je ziek.

Om het niet te voelen, dit dilemma in jezelf leid je jezelf af met het kopen van  spullen die je niet nodig hebt, met het eten van teveel chocolade, met het drinken van teveel wijn. Maar zoals ik eerder aangaf zal de roep van je hart nooit stoppen. Je kunt haar de mond niet snoeren. Want zij is wie jij werkelijk bent. En kun jij jezelf ontkennen?

Je verslavingen zullen je nooit het gevoel geven waarnaar je verlangt; De liefde van je hart. Het pad van je hart. De stem van God die de stem van het hart is in jou. 
Gelukkig is er een weg terug. Zoals je op dit punt gekomen bent zo ga je ook terug. Maar ditmaal negeer je niet de stem van je hart maar de stemmen in jouw hoofd.
In het begin zal dit moeilijk zijn want ze schreeuwen zo hard. Maar hoe vaker en langer je ze negeert hoe stiller ze worden en hoe beter jij de stem van je hart kunt horen. Jij bent vrij om te kiezen naar wie je wilt luisteren.
De stem van jouw hart zal je steeds beter kunnen herkennen. Want nooit zal ze schreeuwen. Nooit zal ze woedend zijn. Nooit zal ze haar gelijk eisen. Wat ze verteld zal eerlijk en waar zijn. Oprecht. Zonder jou of een ander aan te vallen.

Luister maar eens

Het vernis is dun

Als je wil kan dit een periode van bezinning zijn. Je kunt je mind laten verstillen als je wil. Je kunt dan horen wat je jezelf werkelijk te vertellen hebt. Wat werkelijk je diepste waarden zijn. Je diepste verlangens. Je diepste angsten.
Je kunt dit een periode van echt contact laten zijn. Een periode waarin je niet steeds luistert naar je eigen verhaal maar naar dat van een ander. Je kunt de ander eens echt zien. Hem diep in de ogen kijken. Hoe lang is het geleden dat je iemand werkelijk in je hebt opgenomen? Werkelijk stil hebt gestaan om naar hem of haar te luisteren?

Dat kan allemaal nu. 

Je kunt ook verder gaan met waar je gebleven was. Van hot naar her gaan met je gedachten. Online valt er nog steeds van alles te kopen. Je honger naar meer, groter, mooier kan nog steeds worden gestild. En daarna, als deze periode voorbij is kun je daarmee naar hartenlust verder gaan.

De vraag is wat jou het meeste oplevert op de lange termijn.
 
Wanneer je kiest voor het eerste zul je geen spullen rijker zijn maar hoogstwaarschijnlijk wel zelfkennis, verbinding, liefde of een nieuw pad.

Wanneer je kiest voor het laatste zul je spullen rijker zijn die je een kortstondige boost hebben gegeven. Je zal een hoop gedachten rijker zijn. Daarvan zullen sommigen jouw ware ik vertegenwoordigen maar de meesten zullen niets met jou te maken hebben en jou verder van jezelf hebben verwijderd. 

Ik zal eerlijk zijn. Het eerste zal een stuk zwaarder zijn dan het laatste. In de eerste plaats al omdat we niet gewend zijn stil te staan en alles dat nieuw is gelijk staat aan lastig en om oefening vraagt. Daarnaast zal je kanten van jezelf tegen komen die je liever ver had blijven weg stoppen.
Het laatste zal een stuk makkelijker zijn. Dat garandeer ik je. Wat ik je echter ook garandeer is dat het wegstoppen van jou ware zelf je altijd en tot in den eeuwigheid een ongemakkelijk gevoel zal blijven geven. Het zal altijd onder een laag vernis van spullen, eten, drank, en cosmetica moeten blijven wil je het niet te hard voelen. Maar voelen zul je het altijd want het vernis is dun.

Jij bent vrij te kiezen.